Powikłania próchnicy

Dzisiaj powracam do Was z problemem próchnicy.

Próchnica jest powszechnie występującą chorobą, niestety bardzo często lekceważoną. Konsekwencją takiego podejścia może być przewlekłe, długotrwałe leczenie, które podjęte zbyt późno może prowadzić nawet do usunięcia zęba.

Jakie jeszcze mogą być powikłania próchnicy? O tym jest ten wpis.

Dlaczego wizyty kontrolne są tak ważne?

Głównym problemem bardzo dużego odsetka osób borykających się z próchnicą i jej powikłaniami jest fakt, że wiele z nich nie korzysta z wizyt kontrolnych u stomatologa.

To bardzo ważne, aby co najmniej raz na pół roku udać się do dentysty w celu sprawdzenia stanu uzębienia.

Często zdarza się, że ubytek jest tak mały, że nie widać go gołym okiem. Dopiero profesjonalny sprzęt i wiedza lekarza pozwalają wcześnie go wykryć.

Również ubytki styczne, czyli te znajdujące się między zębami, są trudne do zauważenia bez specjalistycznej kontroli.

Dlatego tak ważne są wizyty kontrolne, czasem wspomagane zdjęciami RTG.

Regularne odwiedzanie gabinetu dentystycznego może uchronić pacjenta przed:

• poważnym leczeniem stomatologicznym,
• długotrwałym leczeniem,
• powikłaniami próchnicy.

Główne powikłania próchnicy

Konsekwencją nieleczenia nawet małego ubytku jest jego pogłębianie się.

Z czasem może to prowadzić do bólu zęba. Taki ból często oznacza, że doszło już do zmian w miazdze zęba, a wtedy zwykle niezbędne jest leczenie kanałowe.

Leczenie kanałowe jako powikłanie próchnicy

Ząb po leczeniu kanałowym nie jest już zębem pełnowartościowym. Jest martwy i bardziej podatny na złamania.

Szkliwo takiego zęba często przebarwia się i wygląda mniej estetycznie.

Leczenie kanałowe, zwłaszcza zębów bocznych, często jest skomplikowane z powodu trudnego dostępu.

Dostanie się do miazgi i kanału zęba, popularnie nazywanego nerwem, wymaga:

• gruntownego oczyszczenia zęba z próchnicy,
• wykonania szerokiego dostępu do kanału lub kanałów,
• często usunięcia sporej części zęba.

Po oczyszczeniu i wypełnieniu kanałów konieczna jest odbudowa zęba.

Stomatolog może wykonać ją za pomocą kompozytu, czyli założyć standardową plombę. Częściej jednak, gdy ubytek jest bardzo duży, powinno się wykonać koronę protetyczną.

Decyzja ta bywa kluczowa.

Jeżeli dentysta pozostawi pojedyncze tkanki lub ścianki zęba i wykona dużą odbudowę kompozytową zamiast odbudowy koroną, może dojść do odłamania takiej ścianki.

Jeśli złamanie będzie znajdowało się pod dziąsłem, może okazać się, że ząb będzie nadawał się już tylko do usunięcia.

Przewlekłe stany zapalne tkanek okołowierzchołkowych

Do kolejnych powikłań próchnicy należą przewlekłe stany zapalne tkanek okołowierzchołkowych.

Są one skutkiem szkodliwego działania bakterii bytujących:

• w ubytku próchnicowym,
• w kanałach zęba.

Dochodzi do nich również wtedy, gdy wypełnienie wcześniej leczonego zęba jest nieszczelne.

Niestety takie przewlekłe stany zapalne często są bezobjawowe i bezbolesne. Można je wykryć tylko podczas przeglądowych zdjęć rentgenowskich.

Zachęcam zwłaszcza pacjentów, którzy mają zęby po leczeniu kanałowym, aby od czasu do czasu wykonywali takie zdjęcie, na przykład pantomogram, w celu sprawdzenia stanu tkanek okołowierzchołkowych.

Może się okazać, że doszło do przewlekłego stanu zapalnego w kości otaczającej korzeń zęba.

Miazga zębów z dużymi ubytkami próchnicowymi również może być w stanie przewlekłego zapalenia.

Często taki ząb nie boli, ale wokół korzenia powstaje stan zapalny. Z czasem może on ulec zaostrzeniu, czego skutkiem może być nawet ropień w kości lub w tkankach miękkich.

Ropnie okołoszczękowe

Ropnie okołoszczękowe to jedno z ostrych miejscowych powikłań próchnicy.

Gdy powstaje ropień:

• miejsce intensywnie puchnie,
• pojawia się ból,
• w tkankach miękkich tworzy się zbiornik ropy.

Taki przypadek należy leczyć poprzez chirurgiczne nacięcie tkanek miękkich, czyli dziąsła lub policzka, w celu uwolnienia ropy.

Taki ząb często nadaje się już tylko do usunięcia.

Nieleczenie takiego stanu grozi poważnymi konsekwencjami, łącznie z powikłaniami mózgowymi, takimi jak:

• zapalenie mózgu,
• zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
• zakrzepowe zapalenie naczyń mózgowych.

Ogólnoustrojowe skutki nieleczonej próchnicy

Należy mieć świadomość, że nieleczone stany zapalne zębów mogą mieć bardzo przykre skutki ogólnoustrojowe.

Bakterie odpowiadające za ten proces w stanie nagłego spadku odporności organizmu mogą szybko przedostać się do krwiobiegu.

Może to powodować wiele chorób ogólnoustrojowych, takich jak:

• zapalenie mięśnia sercowego,
• zapalenie nerek,
• sepsa.

Próchnica zębów mlecznych

Jak wygląda nieleczona próchnica zębów mlecznych?

Tak samo jak próchnica zębów stałych, ale z uwagi na inną budowę dziecięcych zębów i kości proces próchnicowy oraz zapalny szybciej się rozprzestrzenia.

Jeżeli próchnica pojawi się już w zębach mlecznych, środowisko bakteryjne w jamie ustnej jest zmienione. Łatwiej wtedy o atakowanie próchnicą kolejnych zębów, w tym również wyrzynających się zębów stałych.

Zęby mleczne należy leczyć tak samo jak zęby stałe.

Jeśli zachodzi taka konieczność, zęby mleczne również leczy się kanałowo.

Błędem jest pozostawianie rozwierconych, spróchniałych zębów mlecznych tylko po to, aby „trzymały miejsce” dla zębów stałych.

Taki ząb stanowi ognisko zapalne. Jeśli u dziecka dojdzie do spadku odporności, proces zapalny może szybko rozprzestrzeniać się miejscowo, ale także ogólnie.

Regularne kontrole pomagają uniknąć powikłań próchnicy

Wniosek nasuwa się sam.

Regularne kontrole u stomatologa i reagowanie na czas mogą zaoszczędzić bólu oraz poważnych powikłań próchnicy.

Polecane tematy

• Powikłania próchnicy
• Próchnica butelkowa – przyczyny, objawy i profilaktyka w 5 krokach
• Próchnica wczesna lub inaczej wczesnego dzieciństwa
• Dieta i inne czynniki, które wpływają na powstanie próchnicy
• Czy istnieje dieta dla zdrowych zębów?
• Profesjonalna higienizacja – niezbędny element dbania o zęby
• Jak myć zęby?
• Jaka pasta do zębów będzie najlepsza dla dziecka?

Disclaimer

Powyższy materiał ma charakter informacyjny i edukacyjny.
Nie stanowi porady medycznej ani indywidualnej rekomendacji terapeutycznej.
Każdy przypadek wymaga indywidualnej konsultacji z lekarzem oraz odpowiedniej diagnostyki.