Jaki aparat ortodontyczny wybrać?

Większość Pacjentów leczenie ortodontyczne kojarzy głównie z noszeniem aparatu. Jedno z najczęściej zadawanych pytań dotyczy możliwości jego wyboru. Pacjenci obawiają się, że nie będą dobrze w nim wyglądać oraz że będzie powodował dyskomfort. Tymczasem nowoczesna ortodoncja daje sporo możliwości i często wspólnie z ortodontą możemy ustalić plan działania, a także wybrać aparat. Zobaczcie więc, w czym macie wybór.

Aparat ortodontyczny jako podstawa leczenia wad zgryzu

Aparat ortodontyczny to główne narzędzie w leczeniu wad zgryzu. Przy odpowiedniej aktywacji przez lekarza wywołuje siły, które oddziałują na zęby i kości. Obecnie ortodonci mają do dyspozycji wiele technik i aparatów ortodontycznych, co pozwala dobrać leczenie do wieku, wady oraz oczekiwań Pacjenta.

Technika CAD – Coordinated Arch Development

Kilka lat temu na wykładach dr. Greenfielda z USA poznałam technikę leczenia ortodontycznego CAD, czyli Coordinated Arch Development (Wielokierunkowa Jednoczesna Rozbudowa Łuków Zębowych). Technika ta zakłada rozbudowę łuków zębowych w trzech kierunkach jednocześnie, co pozwala uzyskać szeroki i atrakcyjny uśmiech bez usuwania zdrowych zębów.

Z powodzeniem korzystam z aparatów stosowanych w technice CAD, takich jak:

Lip Bumper

Lip Bumper, czyli zderzak wargowy, służy do rozbudowy łuków zębowych oraz do prawidłowego ustawienia trzonowców górnych i dolnych. Jest to indywidualnie dogięty drut umieszczony pomiędzy wargami a dziąsłami, dzięki czemu pozostaje prawie niewidoczny.

Najczęściej proponuję go dzieciom w późnym uzębieniu mieszanym (około 10–12 lat). Dzięki temu późniejszy etap leczenia aparatem stałym jest znacznie krótszy i trwa zwykle 10–12 miesięcy. Ma to również duże znaczenie dla higieny jamy ustnej u nastolatków.

Aparat Lip Bumper, fot. mamaortodonta.

GMD – Greenfield Molar Dystalizer

GMD służy do przesuwania zębów bocznych ku tyłowi oraz do rozbudowy górnego łuku zębowego. Wspomaga również leczenie tyłozgryzu. Aparat składa się z akrylowej płytki na podniebieniu, pierścieni na zębach trzonowych oraz systemu sprężyn do aktywacji.

Aparat jest zakładany na stałe na okres około jednego roku.

Aparat GMD, fot. mamaortodonta.

Aparaty stałe – możliwości wyboru

Tradycyjne aparaty stałe

Składają się z zamków przyklejanych do zębów, drutu oraz ligatur. Zamki mogą być stalowe lub estetyczne, wykonane z porcelany lub kryształu. U dzieci często stosuje się ligatury w różnych kolorach, co zwiększa akceptację leczenia.

Aparat stały, fot. fotolia.

Aparat stały, estetyczny, fot. mamaortodonta.

Aparaty stałe samoligaturujące

Są to nowoczesne aparaty stałe, w których zamki wyposażone są w specjalne klapki zamiast gumowych ligatur. Zmniejsza to tarcie, pozwala stosować delikatniejsze siły i zwiększa komfort Pacjenta. Dodatkowo ułatwia utrzymanie higieny jamy ustnej i może skracać czas leczenia.

Aparat samoligaturujący.

Aparaty lingwalne (Incognito)

Aparaty lingwalne przyklejane są od strony językowej, dzięki czemu są praktycznie niewidoczne. Zamki projektowane są indywidualnie i wykonywane ze stopu złota oraz irydu. To rozwiązanie bardzo estetyczne, ale kosztowne i mogące wpływać na mowę.

Aparat lingwialny., fot. fotolia.

Nakładki ortodontyczne

Alternatywą są szyny prostujące, takie jak Clear Aligner czy Invisalign. Są estetyczne i zdejmowane, jednak wymagają bardzo rygorystycznego przestrzegania czasu noszenia. Ze względu na ograniczenia techniczne stosuję je bardzo rzadko.

Szyna prostująca, typu Clear Aligner lub Invisilign, fot. fotolia.

Moi Pacjenci, stojąc przed wyborem aparatu stałego, najczęściej decydują się na tradycyjne aparaty stałe, często w wersji estetycznej. Coraz częściej wybierane są również aparaty samoligaturujące, które oferują większy komfort leczenia, choć są droższe.

Linki polecane

• Jaki aparat ortodontyczny wybrać
• Aparat dla dzieci – stały czy ruchomy
• Aparat ortodontyczny dla dzieci na noc
• Aparat samoligaturujący – charakterystyka
• Aparaty estetyczne – który wybrać

Powyższy materiał ma charakter informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi porady medycznej ani indywidualnej rekomendacji terapeutycznej. Każdy przypadek wymaga indywidualnej konsultacji z lekarzem oraz odpowiedniej diagnostyki.